Geboren in het geheim.
28 keer verhuisd.
4 moeders. 3 vaders.
Geen van hen bleef.
Op haar 37e kreeg ze haar bestaansbewijs in handen.
Voor iedereen die ooit weggewimpeld werd. Tussen wal en schip. Voor iedereen die zelf een thuis moest maken, simpelweg omdat niemand anders dat deed.
Jarenlang leefde Michline een onveilig bestaan. Zonder vaste plek, zonder zekerheid dat ze ergens mocht blijven. Haar leven speelde zich af tussen de regels. Tijdelijke huizen, tijdelijke ouders en tijdelijke beloften. Pas op haar zevenendertigste kreeg ze iets wat voor de meeste mensen vanzelfsprekend is: een geboortecertificaat. Een document dat bevestigde wat ze al die tijd al wist: ze bestaat echt.
Een jaar na het ontvangen van haar geboortecertificaat betreedt Michline het podium. Dit is haar verhaal. Met kunst als reddingsboei en taal als wapen maakt ze van haar pijn haar kracht. Wat begint als een persoonlijk verhaal, ontvouwt zich tot een theatrale, filmische ervaring vol eigen muziek, spoken word en levensgrote schilderijen.